De moderne grenswerker blijkt een Dinges, maar wat is dat?

Er zijn werkers die er bovengemiddeld in slagen om mensen in een kwetsbare positie toch te helpen bij het veroveren of behouden van een plekje in de samenleving. Professionals die met (meer) hart en ziel door roeien en ruiten gaan. En met succes. Wat ze precies doen is voor hun collega’s, en soms ook voor henzelf, niet echt duidelijk. Maar het werkt!

Hieronder een inleiding op het artikel De moderne activeringsprofessional blijkt een Dinges, maar wat is dat? van Hans Bosselaar en Duco Bannink (Vrije Universiteit Amsterdam) uit 2020.

> Naar het volledige artikel

 

In het kort

Dit artikel richt zich op de aanpak van de arbeidsintegratie van jongeren met een beperking waarvan de hardnekkigheid bekend is. De vraag hierbij is hoe de betrokken dienstverlenende professionals zich tot deze hardnekkigheid kunnen of dienen te verhouden. Dit is een afwijkende benadering in het denken over dienstverlening aan mensen die langdurig buiten de arbeidsmarkt staan. Veel onderzoek richt zich nog steeds op het vinden, testen en implementeren van evidence-based methoden en interventies die, ondanks de onbevredigende ervaringen, de structurele uitsluiting teniet moeten doen.

De (on)oplosbaarheid van wicked problems

De auteurs gaan in eerste instantie dieper in op de hardnekkigheid van veel hedendaagse problemen in het algemeen en de (arbeids)integratie van jongeren met een beperking in het bijzonder. Daarna doen ze verslag van internationale literatuuronderzoek naar de strategieën om om te gaan met wicked problems. Kenmerkend voor deze literatuur is dat men daar nog steeds uitgaat van de oplosbaarheid van hardnekkige problemen via het aangaan en zorgvuldig managen van bestuurlijke netwerken.

Bosselaar en Bannink deden onderzoek naar werkwijzen vanuit het uitgangspunt dat het bereiken van de ultieme en duurzame oplossing van wicked problems per definitie een illusie is. Ze lieten zich hierbij onder meer inspireren door socioloog en bestuurswetenschapper Jessop (2003), die ervoor pleit om de aanpak van deze problemen met een zekere ironie te benaderen. Vervolgens voerden ze een casusonderzoek uit onder zes professionals die door hun omgeving als Dinges werden aangewezen. Aan de hand van het literatuuronderzoek en de casestudy onderscheiden ze in de achtereenvolgende paragrafen de bouwstenen van een ‘ironische’ benadering van hardnekkige problemen, die zowel een operationele als een meer persoonlijke strategische kant heeft.

De figuur van de Dinges

In de wetenschappelijke literatuur wordt sinds een jaar of twintig de figuur van de Dinges opgemerkt. Mark Moore (2000) wees als een van de eersten op de veranderende rol en positie van overheidsfunctionarissen. Zij kunnen niet langer effectief en democratisch gelegitimeerd opereren door hun taken rechttoe rechtaan uit te voeren. Zij worden steeds meer onderdeel van een gezamenlijk bestuurlijk en maatschappelijk proces van de creatie van publieke waarden. Het kan niet anders, zo betoogt Moore, dat de creatie van publieke waarden gebeurt in samenwerking met de belanghebbenden. Deze normatieve insteek is een aansporing voor overheidsfunctionarissen om zich meer als ondernemend op te stellen, sectorgrenzen te overschrijden en niet langer ‘slaafs’ taken en opdrachten uit te voeren of ‘binnen de lijntjes’ te kleuren.

Dit zijn professionals die er bovengemiddeld in slagen om mensen in een kwetsbare positie toch te helpen bij het veroveren of behouden van een plekje in de samenleving. Professionals die met (meer) hart en ziel door roeien en ruiten gaan. En met succes. Wat ze precies doen is voor hun collega’s, en soms ook voor henzelf, niet echt duidelijk. Maar het werkt. In het onderzoek van Bosselaar en Bannink werd een van die professionals door zijn collega’s waarderend ‘onze Dinges’ genoemd. Sindsdien noemen zij dit type professionals ook zo, bij wijze van geuzennaam: de Dinges.

Wie in zijn omgeving om zich heen kijkt, kent zeker wel één Dinges en waarschijnlijk wel meer. Voor de auteurs reden om zich meer te verdiepen in deze professionals.